sábado, 18 de agosto de 2007

Ichi Rittoru no Namida1リットルの涙


Un drama duro dónde los haya, el que no llore no tiene sensibilidad XDXD

Basado en la historia real de Aya de 15 años; una chica normal, hija mayor de una familia de trabajadores de una tienda de tofu. Sin embargo, la felicidad familiar se verá truncada por una terrible enfermedad llamada degeneración espinocerebral, que provoca que el cerebelo se deteriore hasta tal punto que el enfermo no podrá caminar, hablar, escribir o comer pero que en cambio no afecta a la mente con lo cual es consciente de todo lo que le está pasando. Cómo reacciona Aya y su familia y como luchan es en lo que se centra este dorama.
La verdadera Aya escribió su lucha en un diario hasta que no pude sostener el bolígrafo, el cual fue publicado bajo el nombre de "Un litro de lágrimas" y vendió sólo en Japón 1.1 millones de copias. Finalmente Aya murió a los 25 años pero para ella su único deseo era "vivir", ese fuerte deseo de vivir, y el amor de su familia y amigos son los que ella recogió en su diario y al mismo tiempo es lo que el dorama nos muestra.
Esta vez mis comentarios sobre la banda sonora no cambian, ya que las canciones son incríblemente buenas, tanto "Kona Yuki" y "3/9" de Remioromem como "Only human" del coreano K.

Simplemente uno de los mejores dramas, muy duro de ver y que yo personalmente soy incapaz de volver a visionarlo XD pero el mensaje que deja es muy bonito y sólo por ver que realmente alguien lucha tanto por la vida te hace pensar en muchas cosas sobre ella y en su valor, y sólo por eso hay que verla. Las actuaciones de todos me parecen muy buenas, sobre todo la de Erika (como veis dejo a un lado mi fangirlismo por Ryo^^) y junto a una excelente banda sonora que ya comenté hacen un drama redondo. Recomendado al 100%, aún cuando llores más de un litro de lágrimas.

Reparto:


Video (con el tema "Kona Yuki"):

viernes, 17 de agosto de 2007

My boss My hero マイ★ボス マイ★ヒーロー

Comedia disparatada basada en una película koreana, y que es para desternillarse de la risa; aunque también tiene momentillos delicados.

Sakaki "Tornado" Makio (Tomoya ^3^) tiene 27 años y ni se graduó en el instituto, es decir es un "idiota". Su padre, jefe de la banda "Colmillos Afilados" decide que si no regresa al instituto para recibir el diploma será el hermano pequeño de Makio, Mikio; el que lo suceda en el clan. Así, decide volver al instituto haciéndose pasar por un estudiante de 17 años y allí aprenderá más cosas que simplemente cosas de clase.

La banda sonora como siempre me encanta, además el opening "Sorafune" está a cargo de uno de mis grupos de jpop favoritos TOKIO, del cual el cantante es Nagase Tomoya (el prota).
Mi opinión personal es que es indispensable!!Uno se ríe hasta morir y la actuación de Tomoya es lo mejor de todo XDXD (con sus megacaretos), los fans aún esperamos una segunda parte o un especial^^ la esperanza es lo último que se pierde ne?^^

Reparto:

Video (con la canción Sorafune de Tokio):

jueves, 16 de agosto de 2007

Pride /Puraido プライド


Uno de mis doramas favoritos, que tiene tanto amor como deportes. Es del año 2004 y por supuesto como no iba a ser una excepción, y como todo drama protagonizado por Takuya; la audiencia fue cercana al 30% de share.

Halu Tanaka (Takuya Kimura ^3^) es el capitán de un equipo de hockey sobre hielo, que es respetado por todos sus compañero. Para él el hockey es lo primordial y tiene que ocupar toda su mente, mientras que el amor significa tan sólo un juego. Aki Murase es una "mujer del siglo pasado" que lleva esperando por su novio dos años sin tener nin tan sólo una noticia sobre el, desde que se marchó al extranjero a estudiar arquitectura. Después de que Aki vaya a ver un partido de hockey sus vidas se cruzarán...y debido a su mutua atracción decidirán empezar un juego sin compromisos.

La banda sonora es fantástica, incluyendo canciones de Queen así que sobran palabras. El opening es "I was born to love you", ninguna sería más idónea.
Personalmente me gusta tanto la estética, como el tema que no sólo es romántico y desde luego la banda sonora la hace aún mejor. Y por supuesto no olvidar a los actores que son geniales, especialmente Takuya Kimura (aisss ya sabeis que soy muy fan XD).

Reparto:

Video:

Kamisama Mou Sukoshi Dake 神様、もう少しだけ


Yo empecé en este mundillo gracias a este drama del año 1998, debido a que soy fan de Takeshi Kaneshiro que es el protagonista junto a una de mis actrices favoritas japonesas Kyoko Fukada (que aquí tenía a penas 15 años).

El dorama trata de una triste historia de amor. Masaki Kano (Kyoko) contrajo el VIH después de prostituirse para conseguir dinero para ir a un concierto de un famoso compositor llamado Ishikawa Keigo (Takeshi). Keigo por su parte está en fase de decadencia personal y artística. Después del concierto, Keigo ve a Masaki perseguir su furgoneta y decide llevarla a su apartamento, dónde pasaran la noche.

El opening es una balada de Luna Sea llamada "I for You", de mis canciones favoritas, y el resto de la banda sonora nada le envidia, de las más cuidadas y bonitas que hay.
Como ya dije fue mi primer dorama, y como tal dejó mucha huella; le tengo mucho cariño y dejando a un lado eso y siendo objetiva me parece que es uno de los mejores doramas que hay, tanto por las actuaciones, la historia (que fue de las primeras con tema enfermedad) como por la banda sonora. Sin duda está en mi top (que es muy apretado).

Reparto:

Video del opening:

domingo, 5 de agosto de 2007

Stairway to Heaven

Despois das miñas minivacacións na casiña da praia dos meus primos pois regreso para estudar...malditos exames!!!

Antes de que estudar se convirta no meu único pasatempo intentarei postear algo con frecuencia..en fin decidín simplemente, debido a que non me apetece nada traballar; poñer un video dun dos meus kdramas favoritos "Stairway to Heaven", algúns o bautizaron como o "lloroma" dos "lloromas" XDXD realmente o título vaille ao pelo^^ Ademais xa que está de cumple Kwon Sang Woo nada mellor^__^




A historia de 20 episodios (o máis normal nos koreanos son 16) conta o amor-amizade dende a infancia que viven Jung Suh (Choi Ji Woo) e Song Joo (Kwon Sang Woo). A parelliña en cuestión se separa cando nenos xa que Song Joo vai a estudar a USA e mentres Jung Suh verá como có novo casamento do seu pai a súa vida dá un xiro de 360 graos, xa que sufrirá maltratos por parte da súa nova familia..aínda que atopará no seu irmastro Tae Hwa un apoio, xa que el sufre o desprecio da súa nai e non ten a ninguén ao seu caróna non ser ela, da que pouco a pouco se namorará. Pasan os anos así, ata que o esperado reencontro entre a parella terá lugar... pero! xusto cando se van ver a "irmá" de Jung Suh, celosa de todo o que ten ela; a atropella e escapa dándoa por morta...pero Tae Hwa a recolle e decide escondela, xa que todos a deron por morta e ela perdeu a memoria. Así pasan 5 anos ata que un día nas rúas Song Joo recoñece a Jung Suh.

Realmente a historia é moi triste...un dos finais máis lacrimóxenos que puiden ver O_O dende o primeiro capítulo pódese notar o aura de tristura e poucas veces veremos sorrir aos personaxes...pero a pesar de que lendo isto un se poida botar para atrás, o sufrimento realmente vale a pena..eu son de dramas así que sufro a gusto XDXD Ademais hai que dicir que é un dos dramas máis populares de tódolos tempos, e non só en Korea senón en toda Asia e incluso nalgunha zona de Latinoamérica.

En fin aquí vós deixo có video no que soa un dos temas principais "chun gook eh gi uk" unha das cancións máis tristes e bonitas dun drama, a ver se vós anima a velo^^

miércoles, 25 de julio de 2007

DIA DA PATRIA GALEGA


Hoxe dia 25 é dia da nosa patria!!!pois para poñer algo decidín deixar o himno que é o máis noso e algo que nos representa a tódolos galegos!!
Hoxe temos que estar máis orgullosos que nunca de ser galegos e non ter nunca máis o sentimento de inferioridade. senón erguer ven a cachola e gritar: son galego que pasa?XDXD

GALIZA CEIBE!!!!


¿Qué din os rumorosos
na costa verdecente
ao raio transparente
do prácido luar?
¿Qué din as altas copas
de escuro arume arpado
co seu ben compasado
monótono fungar?

Do teu verdor cinguido
e de benignos astros
confín dos verdes castros
e valeroso chan,
non des a esquecemento
da inxuria o rudo encono;
desperta do teu sono
fogar de Breogán.

Os bos e xenerosos
a nosa voz entenden
e con arroubo atenden
o noso ronco son,
mais sóo os iñorantes
e féridos e duros,
imbéciles e escuros
non nos entenden, non.

Os tempos son chegados
dos bardos das edades
que as vosas vaguedades
cumprido fin terán;
pois, donde quer, xigante
a nosa voz pregoa
a redenzón da boa
nazón de Breogán.

sábado, 21 de julio de 2007

DAISY 데이지 DE-I-JI

Logo dun tempiño e de incluso pasar aos 22 anos jejeje (que vella son O_o) pois decidín postear sobre unha película que vin fai tempo pero que hoxe veu a miña mente debido a que estiven escoitando a fabulosa banda sonora^^

Daisy relata a historia de Hye-Young ( Jeon Ji-Hyun) unha xoben pintora que traballa nunha tenda de antigüedades do seu avó en Amsterdam, e á vez fai algo de cartos facendo retratos para os turistas, xa que ela soña con expoñer algun día os seus cadros. Pero ela se rematará namorando de Jeong-Woo (Lee Sung-Jae), xa que erróneamente cre que é o chico que lle manda margaridas todas as semanas. Jeong-Woo é un axente da Interpol especializado en criminais asiáticos, e tamén se namora de Hye-Young anque nunca lle dirá que el non é o que lle manda as flores. Park-Yi (Jung Woo-Sung), é un asasino a soldo quen se namorou platónicamente de Hye-Young cando a espiaba pintando margaritas nun tempo que pasou nunha casa de campo e dende aquela todas as semanas mándalle margaridas. Debido a moitas circunstancias, os dous homes se coñecen e se convertirán en rivais tanto no amor como na lei.

Daisy é unha gran producción de Korea do Sur con grandes actores consolidados e ao cargo da dirección ten ao director hongkonés Lau Wai-keung, o causante da triloxía de Infernal Affairs (da que Scorsesse tanto se namorou e fixo o remake Infiltrados da primeira e da que planea pechar a triloxía-remakes ^^*). Con iso parece que xa abonda para vela pero o certo é que tivo escaso éxito de público a pesar de presentarse como unha superproducción rodada en Europa...pero unha vez que se ve un se pregunta a razón do pouco éxito; e é que é unha película coidada ata o máis mínimo detalle cunha fotografía incríble, unha banda sonora que te transporta, uns actores maxistrais (os 3 son dos meus favoritos pero sobre todo Jun Woo-Sung quen fixo "A moment to remember") e unha historia cun pouco de todo: tiros e amor-drama; eu dende logo pouco máis podo pedir para unha boa película. Simplemente preciosa.

A pesar das críticas que un pode ler eu disfrutei de cada segundo deste filme e a recomendo totalmente, así que o que un debe facer e vela e facer o seu propio criterio.


Os carteis que tanto me gustan:



Reparto:
  • Jun Ji-hyun (전지현)
  • Jung Woo-sung (정우성)
  • Lee Sung-jae (이성재)
  • Cheon Ho-jin (천호진)


Fotiños:





Trailer: